| Latijnse Oud Rooms Katholieke Kerk van Vlaanderen © 2006 – 2010 Onafhankelijke Apostolische Kerk Gemeenschap, buiten de Unie van Utrecht, met vertegenwoordiging in Frankrijk Mgr. Philippe Laurent De Coster, D.D., Aartsbisschop Emeritus |
| "Om Weer te Leven voor God Alleen" Bijbelse Meditatie VIDEO |
| IMPORTANT DISCLAIMER No texts or photographs found on this website are taken from the book, "Msgr. Rene Vilatte - Community Organizer of Religion, 1854-1929", by Serge A. Theriault (First printed and copyrighted in 1997, updated 2006) (Apocryphile Press). All photographs and documents found on this website were already in our possession since 1974, brought to the public even earlier by clergy and other authors, and obviously before 1997, when the book was first published. Besides, all the photographs are in the public domain and cannot be appropriated to any one church or organisation. http://sourcebook.oldcatholichistory.org |
| Latin Old (Roman) Catholic Church of Flanders and France (Independent Apostolic Community) Latijnse Oud (Rooms) Katholieke Kerk van Vlaanderen and Frankrijk (Onafhankelijke Apostolische Geloofsgemeenschap) © 2006-2010 Mgr Ph.L. De Coster |
De afscheiding van de Oudkatholieke Kerken heeft zich na die van het Oosten en
van de Reformatie voltrokken. Naar geaardheid ligt zij het dichtst bij de breuk
met het Oosten, omdat de verwantschap in leer, kerkorde en liturgie met de
Rooms-Katholieke Kerk bewaard is gebleven. Het allereerste begin van deze
kerken ligt in Nederland, waar sinds de doorbraak der Reformatie de Utrechtse
kerkprovincie aan de zorg van de apostolische vicarissen werd toevertrouwd.
Daardoor kon de vraag rijzen over het al of niet voortbestaan der in 1559
opgerichte kapittels, hetgeen kerkrechtelijk bevestigend beantwoord werd voor
het bisdom Haarlem, doch aan de Rooms-Katholieke zijde in twijfel werd
getrokken ten aanzien van Utrecht. Toen er moeilijkheden rezen tegen de
apostolische vicaris Petrus Codde, die van Jansenistische tendensen werd
verdacht, en dit uitliep op een schorsing van Codde, rees er waarschijnlijk terecht
verzet tegen deze beslissing en tegen de benoeming van een opvolger.
Onder inspiratie van de Leuvense jurist Van Espen meende het in 1633 nieuw
opgerichte kapittel van Utrecht over te mogen gaan tot de keuze van een
opvolger van Petrus Codde en koos in 1723 Cornelis van Steenhoven, die daarna
geldig tot bisschop werd gewijd. Hierbij ging het dus om de al of niet aanwezige
bevoegdheid van dit kapittel. En dit hing weer af van de vraag of dit kapittel
wettelijk opvolger was van het vroegere. Zo kwam het tot een breuk, die de
"Rooms-Katholieke Kerk der Oud-Bisschoppelijke Cleresie" in het leven riep.
Onder invloed van het Jansenisme verstijfde zich het verzet tegen Rome en kreeg
een bepaald accent in de richting der Jezuïeten. In 1742 werd een bisschop
benoemd in Haarlem, welke zetel sinds 1578 vacant was. En in 1758 volgde de
benoeming van een bisschop van Deventer. De Oudkatholieken rechtstreeks
verbonden aan de zetel van Utrecht aanvaarden niet de nieuwe dogmata der
Rooms-Katholieke Kerk betreffende Maria's Onbevlekte Ontvangenis, de
pauselijke onfeilbaarheid en Maria's opname ten hemel. Wij, Oudkatholieken
(onafhankelijk, en buiten de Unie van Utrecht) aanvaarden de volledige
Vaticaanse en Katholieke Catechismus. Behalve voor de Latijnse liturgie van
Pius V, de Concilie van Trente, en de pauselijke uitspraken, verschillen we in
niets met Rome.
Juist daarom, doordat in verband met het eerste Vaticaanse Concilie in
verschillende landen, maar vooral in Duitsland, moeilijkheden bestonden ten
aanzien van de pauselijke onfeilbaarheid, en verschillende afscheidingen daarvan
het gevolg waren, ontstonden er nieuwe nationale afgescheiden groepen in
Duitsland en Zwitserland, in 1889. Sommigen onder hen verenigden zich in 1889
met de Nederlandse groep, en vormden de Unie van Utrecht. Bij deze Unie sloten
zich later ook aan soortelijke kerken van Oostenrijk, Tsjechoslowakije, Polen,
Kroatië en de Pools-Nationale-Katholieke Kerk van Noord Amerika.
Niet-aangesloten kerken en fraterniteiten treft men in andere landen zoals
België, Frankrijk, Engeland (Mathew Succession), Portugal, Noord-Amerika, enz.
In de jaren zeventig werd het totaal aantal Oud Katholieken (ook Oud Rooms
Katholieken) op bijna vierhonderdduizend geschat. Monseigneur
Philippe-Laurent De Coster bezit een "oecumenische apostolische opvolging",
tengevolge van de veelvuldige herwijdingen van zijn voorgangers, zoals:
Opvolgingen van Rome en Antiochië (Petrus); Jacobus(Jerusalem); Marcus
(Alexandrie); Andreas (Constantinople en Moscou.) Voor verder studie, lees zijn
boek: "Les Successions Apostoliques de Monseigneur Philippe-Laurent De
Coster"(1992). Er wordt veel aandacht besteed aan de geldige Orthodoxe
Apostolische lijn van Antiochië, langs Aartsbisschop Jozef René Vilatte; de
Utrechtse Apostolische Opvolging langs Engeland, en deze van de
Rooms-Katholieke Kerk van Brazillië, langs de uitgetreden Rooms Katholieke
bisschop, Mgr. Dom Carlos DUARTE DA COSTA (1888-1961), die de 15
augustus 1945, Mgr. Dom Salomon Barbosa Ferraz (1880-1969) consacreerde.
Deze bisschop verzoende zich met de Moederkerk, en werd door Paus Johannes
XXIII benoemd (zonder herwijding) en was ook ambtsdrager geworden. Hij was
bij de Concilie van Vaticaan II betrokken. Voor zijn verzoening met de
Moederkerk, had hij op 29 juni 1951, Dom Manoel Ceia Laranjeira tot bisschop
gewijd. Mgr. Philippe Laurent De Coster behoort tot deze apostolische opvolging
zoals verder in zijn bovenvernoemde boek aangehaald, en te lezen hierbij op pdf.
van de Reformatie voltrokken. Naar geaardheid ligt zij het dichtst bij de breuk
met het Oosten, omdat de verwantschap in leer, kerkorde en liturgie met de
Rooms-Katholieke Kerk bewaard is gebleven. Het allereerste begin van deze
kerken ligt in Nederland, waar sinds de doorbraak der Reformatie de Utrechtse
kerkprovincie aan de zorg van de apostolische vicarissen werd toevertrouwd.
Daardoor kon de vraag rijzen over het al of niet voortbestaan der in 1559
opgerichte kapittels, hetgeen kerkrechtelijk bevestigend beantwoord werd voor
het bisdom Haarlem, doch aan de Rooms-Katholieke zijde in twijfel werd
getrokken ten aanzien van Utrecht. Toen er moeilijkheden rezen tegen de
apostolische vicaris Petrus Codde, die van Jansenistische tendensen werd
verdacht, en dit uitliep op een schorsing van Codde, rees er waarschijnlijk terecht
verzet tegen deze beslissing en tegen de benoeming van een opvolger.
Onder inspiratie van de Leuvense jurist Van Espen meende het in 1633 nieuw
opgerichte kapittel van Utrecht over te mogen gaan tot de keuze van een
opvolger van Petrus Codde en koos in 1723 Cornelis van Steenhoven, die daarna
geldig tot bisschop werd gewijd. Hierbij ging het dus om de al of niet aanwezige
bevoegdheid van dit kapittel. En dit hing weer af van de vraag of dit kapittel
wettelijk opvolger was van het vroegere. Zo kwam het tot een breuk, die de
"Rooms-Katholieke Kerk der Oud-Bisschoppelijke Cleresie" in het leven riep.
Onder invloed van het Jansenisme verstijfde zich het verzet tegen Rome en kreeg
een bepaald accent in de richting der Jezuïeten. In 1742 werd een bisschop
benoemd in Haarlem, welke zetel sinds 1578 vacant was. En in 1758 volgde de
benoeming van een bisschop van Deventer. De Oudkatholieken rechtstreeks
verbonden aan de zetel van Utrecht aanvaarden niet de nieuwe dogmata der
Rooms-Katholieke Kerk betreffende Maria's Onbevlekte Ontvangenis, de
pauselijke onfeilbaarheid en Maria's opname ten hemel. Wij, Oudkatholieken
(onafhankelijk, en buiten de Unie van Utrecht) aanvaarden de volledige
Vaticaanse en Katholieke Catechismus. Behalve voor de Latijnse liturgie van
Pius V, de Concilie van Trente, en de pauselijke uitspraken, verschillen we in
niets met Rome.
Juist daarom, doordat in verband met het eerste Vaticaanse Concilie in
verschillende landen, maar vooral in Duitsland, moeilijkheden bestonden ten
aanzien van de pauselijke onfeilbaarheid, en verschillende afscheidingen daarvan
het gevolg waren, ontstonden er nieuwe nationale afgescheiden groepen in
Duitsland en Zwitserland, in 1889. Sommigen onder hen verenigden zich in 1889
met de Nederlandse groep, en vormden de Unie van Utrecht. Bij deze Unie sloten
zich later ook aan soortelijke kerken van Oostenrijk, Tsjechoslowakije, Polen,
Kroatië en de Pools-Nationale-Katholieke Kerk van Noord Amerika.
Niet-aangesloten kerken en fraterniteiten treft men in andere landen zoals
België, Frankrijk, Engeland (Mathew Succession), Portugal, Noord-Amerika, enz.
In de jaren zeventig werd het totaal aantal Oud Katholieken (ook Oud Rooms
Katholieken) op bijna vierhonderdduizend geschat. Monseigneur
Philippe-Laurent De Coster bezit een "oecumenische apostolische opvolging",
tengevolge van de veelvuldige herwijdingen van zijn voorgangers, zoals:
Opvolgingen van Rome en Antiochië (Petrus); Jacobus(Jerusalem); Marcus
(Alexandrie); Andreas (Constantinople en Moscou.) Voor verder studie, lees zijn
boek: "Les Successions Apostoliques de Monseigneur Philippe-Laurent De
Coster"(1992). Er wordt veel aandacht besteed aan de geldige Orthodoxe
Apostolische lijn van Antiochië, langs Aartsbisschop Jozef René Vilatte; de
Utrechtse Apostolische Opvolging langs Engeland, en deze van de
Rooms-Katholieke Kerk van Brazillië, langs de uitgetreden Rooms Katholieke
bisschop, Mgr. Dom Carlos DUARTE DA COSTA (1888-1961), die de 15
augustus 1945, Mgr. Dom Salomon Barbosa Ferraz (1880-1969) consacreerde.
Deze bisschop verzoende zich met de Moederkerk, en werd door Paus Johannes
XXIII benoemd (zonder herwijding) en was ook ambtsdrager geworden. Hij was
bij de Concilie van Vaticaan II betrokken. Voor zijn verzoening met de
Moederkerk, had hij op 29 juni 1951, Dom Manoel Ceia Laranjeira tot bisschop
gewijd. Mgr. Philippe Laurent De Coster behoort tot deze apostolische opvolging
zoals verder in zijn bovenvernoemde boek aangehaald, en te lezen hierbij op pdf.
Nota: "Rooms" in de titel van de kerkgemeenschap, daar de Rooms-katholieke liturgische boeken worden gebruikt. Verder functioneren
wij totaal onafhankelijk, en horen NIET bij de R.K.K. Ons belijd is Oud-katholiek buiten de Unie van Utrecht.
wij totaal onafhankelijk, en horen NIET bij de R.K.K. Ons belijd is Oud-katholiek buiten de Unie van Utrecht.
| Mgr. Roger Caro (Pierre Phoebus, later Stephanos) Klikken op foto voor vergroting |